Τετάρτη, 5 Οκτωβρίου 2011

Κλεμμένο...

Ας προσπαθήσουμε και πάλι να εκπαιδεύσουμε τον εαυτό μας στη τεχνική της βραδύτητας συμπερασμάτων και της σβελτάδας στο μυαλό. Αλλιώς, στην κριτική ματιά... και στην πιο μεγάλη κινητήρια δύναμη του ανθρώπου σε ολάκερη την ιστορία του... Αυτή που μας έβγαλε από τα σπήλαια και μας έφερε αισίως στον 21ο αιώνα, χρονικά και σχηματικα: ΤΗΝ ΑΜΦΙΣΒΗΤΗΣΗ!

Όπως λέει και ο τίτλος, το πιο πάνω είναι κλεμμένο από τον φίλο Κώστα (που δεν τον ξέρω), αλλά πάει γάντι με την εποχή μας!

Όσο για το τραγουδάκι (αριστούργημα κατ' ακρίβεια) του Θανάση, δεν είμαι σίγουρος αν έχει σχέση με το... θέμα μας, αλλά εμένα μου κάνει κλικ!



Ττοουλής

3 σχόλια:

  1. "η μάνα που ακόμα ρούχα απλώνει" είναι από τους αγαπημένους μου στίχους.

    όσο για την αμφισβήτηση πρέπει πρώτα να ξεκινά που τον εαυτό μας, πράγμα δύσκολο στις εγωκεντρικές εποχές που περνούμε και μεγαλουργούμε (!)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. ... σωστό μεν αλλά δε κάπου τελειώνει η αμφισβήτηση γιατί υπάρχει η ανακάλυψη. Δεν μπορεί να κρατάει ες αει... διαφορετικά θα έπρεπε όλοι όσοι θαυμάσαμε το Γαλιλαίο για το περίφημο "κι όμως γυρίζει..." εξερχόμενος της αιθούσης της τότε ερευνητικής επιτροπής, να αμφισβητούμε ότι γυρίζει απλά και μόνο για χάρην της αμβισβήτησης!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. @Ποδηλάτης και Δασκαλάκης (αγαπητοί και... μοναδικοί μάλλον αναγνώστες):
    Η αμφισβήτηση όχι μόνο πρέπει να ξεκινά από τον εαυτό μας, αλλά να αφορά κυρίως τον εαυτό μας. Εξάλλου είναι θέμα προσωπικό!
    Κι όμως... Υπάρχουν σωματίδια που ταξιδεύουν πιο γρήγορα από το φως, παρόλες τις περί αντιθέτου... αποδείξεις! Πόσον μάλλον αν εξετάζουμε θέματα που δεν έχουν την αυστηρότητα και την αντικειμενικότητα των θετικών επιστημών.

    ΑπάντησηΔιαγραφή