Πέμπτη, 27 Μαΐου 2010

Ψώνισμα, ανάγκη ή ...προσκύνημα;



Όπως βλέπετε η επόμενη ανάρτηση δεν άργησε πολύ να έρθει! Μετά το "κούντημα" του φίλου Νυχτερινού Ποδηλάτη ήρθε τώρα και η "κοντρα" μαζί του για να με οδηγήσει σε αυτή τη νέα ανάρτηση (Φτωχέ Ποδηλάτη, τι σού 'μελλε να πάθεις... ;-)).
Είναι και που με "κουρτίσαν" και λίγο διάφορα σχόλια του στυλ: "Γράφεις ωραία" ("εν σου εφαίνετουν ότι μπορείς να γράψεις θκυο προτάσεις σωστές" ήθελε να πει), "Συμφωνώ με τις απόψεις σου" ("μα μπορείς τζιαι σκέφτεσαι;" ήθελε να πει), "Είσαι ένας (αμπελό)φιλόσοφος" ("ούλλο μ@@@κίες λαλείς" ήθελε να πει). Ε, όπως και να το κάνουμε ψωνίστηκα λιγάκι... Είπα να γράψω ακόμα κάτι τι, να πιάσω αλλό κανένα κομπλιμέντο!!! Έχει κι αυτό την... απόλαυσή του.

Μετά σκέφτηκα (ναι, μπορώ τζιαί σκέφτομαι είπαμε!): γιατί να γράφω σε αυτό το blog, γιατί έπαιζα μουσική και τραγουδούσα ποτζhεί ποδά τόσα χρόνια, γιατί προσπαθούσα να γράψω (τέλος πάντων, ας πούμε) μουσική και στίχους; Ήταν (και είναι) ανάγκη ή μήπως είμαι ένα ψώνιο του κερατά;

Χμ... Δεν ξέρω! Εκέινο που ξέρω πάντως είναι ότι διαχειρίζομαι δύο κόσμους! Χωρίζονται από μια αόρατη μεμβράνη αλλά είναι τόσο δύσκολο να επικοινωνήσουν. Ό ένας είναι ο κόσμος γύρω μου, κι ο άλλος ο κόσμος μέσα στο κεφάλι μου. Κι όμως είναι φορές που είναι τόσο δύσκολο για τον μέσα κόσμο να πει αυτά που θέλει (άραγε ξέρει τι θέλει;) ή καλύτερα να εκφραστεί. Η μεμβράνη είναι τόσο ελαστική που όσο και να την σπρώχνεις δεν σπάζει με τίποτα!! Δεν έχω και δεν χρησιμοποιώ ούτε και εργαλεία...

Ε, στο τέλος σκέφτηκα και ένα τραγούδι. Πως τα καταφέρνει αυτός ο Θανάσης και γράφει αυτά που γράφει, και εκφράζει αυτά που δεν μπορώ να εκφράσω εγώ;

Πολλές φορές προσπάθησα,
μ' αυτά τα γαμημένα,
αντί να βγουν στα χείλη μου
σφηνώνουν στον αυχένα.
Γι' αυτό άμα δείτε μάγκες μου,
έτσι πως τραγουδάω,
ρίχνω το σώμα μου μπροστα,
σα να σας προσκυνάω.

Στίχοι από τα Ορυχεία του Θ. Παπακωνσταντίνου
Από τον δίσκο "Η βροχή από κάτω"
Ακούστε το



Ττοουλής

ΥΓ1. Συγνώμη για την... αυτοψυχανάλυση που συνεχίζεται! Την επόμενη φορά θα προσπαθήσω να σκεφτώ κάτι που ίσως να αφορά πιο πολλούς?!

ΥΓ2. BTW ρε Γιαννή (έκαμα σε τακτικό guest ρε πελλέ, ποιός στη χάρη σου) γιατί να πάω εγώ να πιάω τα εισητήρια (που θέλω τζιαί κούντημα) τζιαί εν πάεις εσύ που είσαι τζιαί κοντά (είσαι τζιαί μιτσής ή στείλε κανένα άλλο πιο μιτσήν - Κότσιο σιερετούμεν); Εν τούτο που σε ήθελα εκτές που έπιανα τηλέφωνο αλλά εβαρέθηκα να σε ξαναπιάσω μετά που μου έκαμες αναπάντητη. Τελικά, είπαν μου έσhει πολλά ακόμα στο M.P. στη Μακαρείου και είναι ανοικτοί μέχρι η ώρα 7 (αν δεν κάμνω λάθος σχολάνεις 6;). ANW μάλλον θα (μπορεί να) πάω αύριο, οπόταν κανονίστε τις παραγγελίες...

4 σχόλια:

  1. ως το υγ2 ήταν πολλά καλό ρε Ττοουλή!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. αντιθέτως παρόλο που ήταν πολλά καλό και πριν το ΥΓ2 ήταν μετά από αυτό που εκπλάγηκα. η χρήση του blog σαν ασύγχρονο μέσο επικοινωνίας ακυρώθηκε και έγινε κάτι σαν sms, email το βρήκα πολύ σουρρεαλιστικό. όπως να έλεγε ο Γενεβέζου (σωστά την είπα;) την ώρα που λέει τις ειδήσεις "μάνα πήγαινε σπίτι μου και δες αν έσβησα το γκάζι πριν που έβρασα γάλα του μωρού".
    επίσης η τεράστια αντίθεση της αμπελοφιλοσοφίας στο πρώτο κομμάτι και του ΥΓ2 είναι μαγευτική. ο Θανάσης για παράδειγμα, όταν έγραφε τα ορυχεία ή τη sara δεν πήγαινε τουλέτα; πιθανόν να έτρωγε και lay's potato chips ή παγωτό ξυλάκι.
    θυμήθηκα που σε μια ποδηλασία μου στην Αλάμπρα συνάντησα τον ζωγράφο Λευτέρη Οικονόμου να ζωγραφίζει ανθισμένες αμυγδαλιές φορώντας ένα σκουφάκι που φορούν οι κοτζιάκαρες τουρίστριες και έγραφε Cyprus με διάφορα χρώματα. αυτοί οι πίνακες θα πουλιόνταν πολλές χιλιάδες λίρες αργότερα και το ήξερε (μου το είπε).

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. polla dithen se vrisko georgie ... les k ena blog post einai mono gia (ampelo)philosofies ... have a bud pu lene k oi xenerotoi amerikanoi ... chill pu lene k oi kypreoi ... oson afora tin antithesi file ttouli symfono

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. βιάστηκα να κατακρίνω το ΥΓ2 γιατί φαντάστηκα - μάλλον λάθος - ότι αναφέρεται σε εισιτήρια της χοχός. αλλά χαίρομε που με το σχόλιο μου έδωσα αφορμή στον ποδηλάτη να μας πει τα δικά του.

    ΑπάντησηΔιαγραφή