Πέμπτη, 13 Μαΐου 2010

Τι έγινε το τρένο;

Με αφορμή το σχόλιο του Νυχτερινού Ποδηλάτη στην προηγούμενη ανάρτηση (το πρώτο μου σχόλιο), αποφάσισα (πόψε που πήρα φόρα) να γράψω κάτι.

Το πρόβλημά μου (τώρα που το σκέφτομαι έχω και άλλο πρόβλημα...) είναι ότι αν δεν γράψω σχεδόν ακαριαία αυτό που σκέφτομαι, μετά μου φαίνεται ηλίθιο και επουσιώδες. Σίγουρα οι δεύτερες σκέψεις δεν κάνουν πάντα καλό! Κι εγώ δυστυχώς δεν σταματώ ούτε καν στη δεύτερη... Μπορώ να επεκταθώ πολύ περισσότερο επ' αυτού, αλλά καλύτερα να μην... εκτεθώ!

Αφού το σκέφτηκα, που λέτε, το πιο πάνω δεν είναι το μοναδικό μου πρόβλημα. Το άλλο μου πρόβλημά (και σίγουρα όχι το τελευταίο) είναι ότι συχνά χρειάζομαι... κούντημα (Γιαννή, σιερετούμεν) για να σταρτάρω!

Μην σας πρίζω τώρα με τα προβλήματά μου! Μήπως δεν είμαστε (και) ένα άθροισμα των προβλημάτων μας;

Ωραία, αφού τα είπαμε αυτά (και όπως εξήγησα και στην πρώτη μου ανάρτηση σ' αυτό το blog) είναι προφανές γιατί δεν γράφω... συχνά(?!) (γράψε πρώτα τζιαι καμιά φορά...). Θα χρησιμοποιήσω λοιπόν το σχόλιο του ως... κούντημα, να δούμεν πέρκιμον σταρτάρουμεν!!!

Και επειδή η μουσική και το τραγούδι τα λένε πάντα καλύτερα, ακούστε και το Τρένο, από τις Τρύπες!

4 σχόλια:

  1. Ττόλουλε, πελλαμός! το τρένο (φτάσαμε που ήταν τραίνο) είναι από τα πρώτα ελληνικά τραγούδια που με έκαναν ν' ανατριχιάσω. μου το 'μαθε η Μαρία μου τότε που δεν άκουα καθόλου (πφφφ) ελληνική μουσική...
    btw εγώ είμαι αυτός που σε λάδιασε; :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Φίλε Ττοουλή,
    με αφορμή την ανάρτησή σου έχω 2 πράγματα:
    1. έχω το "ιδιο πρόβλημα" όσον αφορά τις πρώτες και δεύτερες σκέψεις (γι΄αυτό και γράφω αμέσως το σχόλιό μου πριν το ξανασκεφγώ γιατί αλλιώς...δεν θα γράψω)
    2. είναι μια φράση μέσα στο post που δεν με έφηρε :) και με προκαλεί να σχολιάσω. Εκατάλαβες φαντάζομαι...το ότι "θέλεις κούντημα"! Παρακάτω καταλαβαίνεις τι θα μπορούσα να σχολιάσω... :) :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. (Ας μην προτοτυπήσω! Θα ακολουθήσω τη φόρμα του Νυχτερινού Ποδηλάτη στις απαντήσεις των σχολίων)

    @ Νυχτερινός Ποδηλάτης Όπως κι εσένα σου το 'μαθε κάποιος, έτσι και στη δική μου περίπτωση ο Π. από τη Πάφο μου έκανε ένα εξαιρετικό και προσεγμένο compilation από Τρύπες σε μια κασέτα την οποία μοιραζόμασταν με τη δική μου Μαρία στις εκδρομές μας με λεωφορείο στην Ελλάδα. Μετά, η ίδια κασέτα γνώρισε τις Τρύπες και στον Χ. Τι ευτυχία να ανοίγει ένας νέος δρόμος μπροστά σου...

    Το θέμα τώρα είναι να γίνει η επόμενη ανάρτηση... Χρειάζεται και λίγο φτιάξιμο το παρουσιαστικο! Από τη ψεσινή μου εμπειρία πάντως μου φαίνεται ότι θα πρέπει να κοιμάμαι λιγότερο!!
    btw ευχαριστώ για το λάδιασμα


    @ Giorgos Όπως όλα τα πράγματα διαβάζονται και έτσι και αλλιώς, έτσι και αυτό το "πρόβλημα" έχει και το έτσι του και το αλλιώς του... Εδώ ταιριάζει ο στίχος του Πορτοκάλογλου από το τραγούδι του "Πάντα Μετρημένος":

    Είμαι μετρίως μέτριος
    και πάντα μετρημένος
    γι`αυτό και είμ`ο ποιο τρελός
    απ`όλους σας κρυμμένος

    Δεν το βάζω όλο τώρα γιατί είναι καλή αφορμή για μια νέα ανάρτηση ;-)

    Όσον αφορά το δεύτερο σου σχόλιο και επειδή ανάμεσα σε πολλούς άλλους ρόλους που έχω είμαι και... οπαδός της βασίλισσας ΟΜΟΝΟΙΑΣ, ένα έχω να σου πω: ο πελάτης έχει πάντα... δίκαιο!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. elpizo na men peirazei pu grafo me latin chars ... oi pos me koftei an peirazei dld alla eimaste k lio anorthografoi. anyhoo nomizo pos prepei na grafeis pio syxna. oso afora protes k defteres skepseis gama tis defteres skepseis. aa k gia to kountima aisto shieretima giati an den do ton giannaki k ton pavlaki exeteias sou en na ginoume pu 2 xorka ...

    p.s. opos lei k o bear "just commit to it"

    ΑπάντησηΔιαγραφή