Κυριακή, 15 Φεβρουαρίου 2009

Κοινωνική δικτύωση

Τελευταία είναι της μόδας η "κοινωνική δικτύωση" η οποία εφευρέθηκε μετά την δημιουργία διαδικτυακών εφαρμογών όπως το Facebook και άλλα.
Πολλοί αναφέρουν ότι αυτός είναι ο νεός τρόπος κοινωνικοποίησης και ότι πλεόν πρέπει να μάθουμε να ζούμε με αυτό. Επίσης, πρέπει να ανεχθούμε και τους κινδύνους της νέας αυτής μόδας, αφού δεν μπορούμε να κάνουμε χωρίς αυτό.
Καταρχάς, νομίζω όπως κάθε μοδα, έτσι κι αυτό, θα ξεφουσκώσει κάποια στιγμή μένοντας με κάποιους αμετανόητους οπαδούς του. Αλλά κι έτσι να μην γίνει, νομίζω ότι οι φυσικοί τρόποι επικοινωνίας και κοινωνικοποίησης του ανθρώπου δεν ικανοποιούνται με το μέσον αυτό. Η κυβερνοκοινωνικοποίηση δεν μπορεί να υποκαταστήσει την φυσική.
Μπορεί όμως να τη συμπληρώσει. Κι εδώ είναι πραγματικά επαναστατική. Να μπορώ δηλαδή να εμπλουτίσω το ρεπερτόριο μέσων επικοινωνίας με τον υφιστάμενο πραγματικό και φυσικό κοινωνικό ιστό μου. Για παράδειγμα, το να μην έχω φίλους και να ψάχνω να τους βρω στον Κυβερνοχώρο σπάνια μπορεί να λύσει το πρόβλημα της μοναξίας μου ή να καλύψει την κοινωνική μου ανάγκη (μάλλον το ανάποδο πετυγχαίνει). Μπορεί όμως το μέσον αυτό να ενισχύσει, να εμπολουτίσει να διευρύνει τα όρια σε υπάρχουσες φιλίες, μηδενίζοντας λόγου χάρη την απόσταση.
Όλα τα άλλα είναι κατά τη γνώμη μου καταναλωτικά και τεχνολογικά πυροτεχνήματα, πολλές φορές επικίνδυνα.

Ττοουλής

Τετάρτη, 11 Φεβρουαρίου 2009

Hello World!

Στον κόσμο των προγραμματιστών Ηλεκτρονικών Υπολογιστών και γενικότερα στο κόσμο της Πληροφορικής η φράση "Hello World" κατέχει εξέχουσα, σχεδόν μυθική θέση. Με τη φράση αυτή εκατομμύρια προγραμματιστές σε όλο το κόσμο δίνουν "πνοή" σε κάθε νέο δημιούργημά τους, σε κάθε νέο πρόγραμμα. Η νέα "ύπαρξη" έρχεται στο φως και δίνει το στίγμα της ύπαρξής της με τη σύντομη φράση αυτή, που αποτελείται από δύο λέξεις και ένα σημείο στίξης!
Με τον ίδιο τρόπο έρχεται τώρα στο φώς το blog αυτό. Σκοπός δεν είναι άλλος από αυτή καθ' αυτή την ύπαρξή του. Για να έρχονται στο φώς όλες οι σκέψεις και οι ιδέες που περνούν από το μυαλό μου. Δεν είναι ανάγκη να τις διαβάζει κανείς, αν και θα ήταν ωραίο. Η καταγραφή τους και η δυνατότητα της ανάγνωσής τους από άλλους και μόνο είναι αρκετές.
Είναι καιρό τώρα που διάφορες φράσεις, ιδέες, κάτι που διαβάζω ή ακούω από εδώ κι από εκεί δημιουργούν περίεργες νευρωνικές συνάψεις στον εγκέφαλό μου που φωτίζουν τη σκέψη μου και δημιουργούν την ανάγκη της έκφρασης. Το παρόν blog είναι μια προσπάθεια να εκφραστούν όλα αυτά που απασχολούν το νου μου καθημερινά.
Οι σκέψεις που φιλοδοξώ να δημοσιεύω θα είναι σύντομες και περιεκτικές και δεν θα εμβαθύνουν, αλλά σκοπό θα έχουν εκτός από την έκφραση να αναδείξουν την ιδέα τους ( ή έτσι νομίζω!).
Φυσικά, γνωρίζοντας τον εαυτό μου δεν υπόσχομαι ότι θα συνεχίσω με συνέπεια να γράφω, αφού βασική προϋπόθεση είναι να γράφονται οι σκέψεις την ώρα που δημιουργούνται για να είναι και επίκαιρες αλλά και αυθεντικές. Και αφού αυτή η συνέπεια δεν είναι ίδιον χαρακτηριστικό μου, πιθανότατα αυτή η δημοσίευση, εκτός από πρώτη, να είναι και η... τελευταία!!
Τέλος πάντων, για να κρατήσουμε και μια αισιόδοξη νότα και αφού η αρχή είναι το ήμισυ του παντός θα ευχηθώ υγεία σε όλους και καλό blogging...

Ττοουλής